Cytaty z książek Wiesława Myśliwskiego – najważniejsze myśli mistrza prozy

Wiesław Myśliwski (1932–2026) – polski pisarz, dwukrotny laureat Nagrody Literackiej „Nike”. Mistrz myśli i słowa. Autor m.in. „Widnokręgu”, „Kamienia na kamieniu”, „Traktatu o łuskaniu fasoli”. Każdą ze swoich książek dopracowywał latami z ogromną starannością. Poruszał tematy filozoficzne, egzystencjalne, moralne, metafizyczne. Czerpał wiele z kultury chłopskiej. Twórczość Myśliwskiego doczekała się ekranizacji i realizacji teatralnych. Z jego prozy można zaczerpnąć wiele złotych myśli. Cytaty z książek Wiesława Myśliwskiego niosą za sobą uniwersalne treści.

Prozaik, dramaturg, scenarzysta filmowy, redaktor. Był laureatem wielu znaczących nagród literackich. Jego książki zostały przetłumaczone na liczne języki. Wiesław Myśliwski to ważna postać w literaturze polskiej. Jego proza jest pełna znaczeń, refleksji, życiowych prawd. Przypominają o tym najpiękniejsze myśli z książek autora, które chętnie i często są cytowane.

Wiesław Myśliwski (2006 r.), Wikipedia

Przemyślenia Wiesława Myśliwskiego – życiowa filozofia ukryta w prozie

Książki Wiesława Myśliwskiego zawierają uniwersalne prawdy o człowieku i świecie. Wiele pisał o pamięci, ludzkim losie, przemijaniu, relacjach, sensie istnienia, potędze słowa. Proza autora porusza, zachęca do zatrzymania się, refleksji.

„Tematem moich wszystkich książek jest miłość. Tylko trzeba się tego doczytać”: powiedział pisarz w jednej z rozmów z dziennikarzami.

Wiesław Myśliwski, „Traktat o łuskaniu fasoli”, Znak

Cytaty Wiesława Myśliwskiego – myśli pisarza zostaną z nami na zawsze

„Na dobrą sprawę o żadnej książce nie mógłbym powiedzieć, że ją ostatecznie skończyłem. Książkę można pisać bez końca. I może tak powinno się robić”: wyznał pisarz w jednym z wywiadów. Wiele jego myśli warto zachować w pamięci. Oto wybrane cytaty z książek Wiesława Myśliwskiego.

• „Cały świat jest jedną mową. Gdybyś tak się w ten świat dobrze wsłuchał, mógłbyś nawet usłyszeć, co sto lat temu mówili, może tysiące. Bo słowa śmierci nie znają”. „Kamień na kamieniu”
• „O, zaprawdę ciężki to chleb całe życie pocieszać niepocieszonych, bezradnych, zbłąkanych. Ciężki i jakże gorzki. Trzeba być samemu jednym z nich, może nawet najbiedniejszym spośród biednych, zagubionym w niepewności tego i tamtego świata, a może i grzesznym jak oni, aby ta twoja pociecha nie była słowami, aby wspólna była wasza pociecha, jak wspólny jest wasz los. Zastanawiam się nieraz, czy w tych wszystkich nadziejach, co je w ludzkich sercach budziłem […] sam dla siebie nie szukałem pocieszenia. Tylko że im dłużej człowiek innych pociesza tym go mniej znajduje dla siebie, tym gorzej zwątpieniem nasiąka”. „Kamień na kamieniu”
• „Że szczęścia należy szukać w sobie, a nie naokoło. Że nikt go człowiekowi nie da, jak sam sobie go nie da. Że szczęście jest nieraz bliziutko, może w tej ubogiej izbie, gdzie się całe życie żyje, a ludzie Bóg wie gdzie go szukają”. „Kamień na kamieniu”
• „Dzięki innym nasze życie zostaje przedłużone o ich pamięć”. Wiesław Myśliwski, „Nagi sad”
• „Bo cóż ważniejsze jest od słów, wszystko się ze słów bierze, i nawet najkrwawsza bitwa toczy się o słowa, które po niej zostaną”. „Widnokrąg”
• „Kocha się tak samo przez wady i nieszczęścia i może nawet głębiej, a najgłębiej kocha się przez ból. Może być ktoś wysoki, zadbany, wymyty, pachnący, a nie ma go za co kochać”. „Widnokrąg”
• „Do miłości wiedzie cierniowa droga. Miłość to nie poryw. Nie otrzymuje się jej ot, tak w darze, i to na pierwszej lepszej zabawie, do tego szkolnej. Miłość trzeba wytęsknić, wycierpieć, wypłakać. A i tak nie ma pewności, czy się zjawi”. „Widnokrąg”
• „[…] bo najciężej jest ruszyć. Nie dojść, ale ruszyć. Dać ten pierwszy krok. Bo ten pierwszy krok nie jest krokiem nóg, lecz serca. To serce najpierw rusza, a dopiero nogi za nim zaczynają iść. A na to nie tylko trzeba siły, ale i przeznaczenia, żeby przemóc serce i powiedzieć, to ruszam”. „Widnokrąg”
• „To nie takie jednak proste spojrzeć, gdy się spojrzeniem dotyka bólu”. „Widnokrąg”
• „Człowiek wmówił sobie, że ma za krótkie życie, w związku z czym zwykł się tłumaczyć ustawicznym brakiem czasu. Tylko, powiedzmy, gdyby żył dwa razy dłużej, miałby go więcej? Wątpię. Jeśliby komuś udało się skonstruować zegar, który odmierzałby człowiekowi czas zmarnowany, pusty, i czas pełny, poświęcony jakiemuś pożytkowi, choćby własnemu, okazałoby się, że większość życia zmarnował. Więc może i tak życie dane jest nam w nadmiarze”. „Ostatnie rozdanie”
• „Mówi się, co prawda, być sobą. Mówi się w zuchwałym przekonaniu o stałości naszego ja. Powtarza to każdy. Lecz być sobą tak naprawdę nic nie znaczy. Aby być sobą, trzeba być kimś, to znaczy wiedzieć, kim się jest. A jak możemy to ustalić, zagubieni wśród ciągle zmieniających się wyobrażeń siebie?”. „Ostatnie rozdanie”
• „Są ludzie, którzy nie lubią ciszy, gdyż gubią się w ciszy jak we mgle. A może cisza jest dla nich równoznaczna z samotnością”. „Ostatnie rozdanie”
• „Człowiek musi z kimś czuć, z kimś myśleć, z kimś rozmawiać, aby wiedział, że istnieje”. „Ostatnie rozdanie”
• „Ale kiedy świat się tak naprawdę podobał ludziom? Ktoś może powiedzieć, takiego upadku cnót jeszcze dotąd nie było. Być może, nie wiem, nie żyłem przedtem. Tylko czy cechą cnót nie jest to, że zawsze są w stanie upadku? Upadek, można powiedzieć, to stan naturalny świata”. „Ostatnie rozdanie”
• „Śmiech to zdolność człowieka do obrony przed światem, przed sobą. Pozbawić go tej zdolności to uczynić go bezbronnym”. „Traktat o łuskaniu fasoli”
• „[…] ile niewypowiedzianych słów przepadło na zawsze. A może ważniejsze były od tych wszystkich wypowiedzianych”. „Traktat o łuskaniu fasoli”
• „Książki to jedyny ratunek, żeby człowiek nie zapomniał, że jest człowiekiem. […] Książki to także świat, i to świat, który człowiek sobie wybiera, a nie na który przychodzi”. „Traktat o łuskaniu fasoli”
• „Po nikim tak człowiek nie widzi dokładnie starości jak po starzejącym się ojcu, matce. To starość, która nas boli, z którą współcierpimy, na którą jesteśmy skazani, aby się w niej przeglądać i odnajdywać siebie. Może to dzięki ich starości przyzwyczajamy się i do własnej i z większym zrozumieniem ją znosimy”. „Ucho igielne”
• „Są takie chwile, które niczym słońce w soczewce skupiają w jeden punkt całe życie, wypalając w nas już na zawsze ślad. Kto wie czy nie dla takich chwil jedynie się żyje, nie dla iluś tam lat”. „Ucho igielne”
• „Uwierzyć w życie, jakaż to trudna wiara, jeśli się nad tym zastanowić. Może dlatego, że z pozoru prosta, zwyczajna, pospolita. A jednak to najtrudniejsza z wiar. Tym bardziej że są tylko dwie perspektywy życia: młodość i starość. Kiedy człowiek jest młody, nie wierzy, że będzie stary, a gdy jest stary, nie wierzy, że był młody”. „Ucho igielne”

Wiesław Myśliwski, „Ucho igielne”, Znak

Cenne refleksje autora „Traktatu o łuskaniu fasoli” – najpiękniejsze sentencje pisarza

„Czytanie jest odtrutką na zalewającą nas tandetę i kicz, które nas atakują ze wszystkich stron. Poza tym dzięki czytaniu czuję się wolny, bo wybieram sobie w ten sposób świat, w którym chcę przebywać, a nie w którym muszę”: powiedział Wiesław Myśliwski. Warto znać jego prozę.

Wiesław Myśliwski miał duży wkład nie tylko w naszą literaturę, ale i język. Swego czasu Rada Języka Polskiego doceniła jego zasługi w krzewieniu polszczyzny. Był Wielkim Ambasadorem Polszczyzny.

„Uważam, że literatura jest niczym więcej, jak sztuką języka. To język ustanawia literacki świat książki, jaki język – taki świat. Pracuję nad prostotą języka. To jest najtrudniejszy wymóg, jaki stawia literatura – prosty język, żeby sensy, które łatwo by się powiedziało, łatwo podało w języku zintelektualizowanym, wyrazić w sposób najprostszy. A to jest możliwe, bo język polski, według mojego wieloletniego doświadczenia, jest językiem wielkich możliwości. Tylko że mówiąc prawdę, my nie znamy już języka polskiego, mówimy coraz gorszym językiem, coraz bardziej skąpym, ograniczonym”: powiedział w jednej z rozmów.

Czy znasz prozę autora? Masz swoje ulubione cytaty z książek Wiesława Myśliwskiego? Daj znać w komentarzach.

autor: Urocznica, zdjęcia: Pexels, Wikipedia

Złote myśli Antoniego Regulskiego – aforyzmy na co dzień