Recenzja: „Rita z Cascii. Historia kobiety, dla której nie ma rzeczy niemożliwych” Dorota Ponińska

Pochodziła z malowniczej Umbrii. Marzyła o życiu w zakonie, ale została nakłoniona do małżeństwa. Wybrany przez ojca nieokrzesany awanturnik okazał się mężczyzną, którego pokochała. Jej życie nie było jednak usłane różami. Doświadczyła sytuacji beznadziejnych i wielkiego cierpienia. Dzięki odważnym, nieoczywistym wyborom pozostała wierna sobie. Dziś jest jedną z najpopularniejszych świętych. To patronka od spraw niemożliwych. Kim była Rita z Cascii?

Książka Doroty Ponińskiej to włoska podróż do czasów późnego średniowiecza. Przybliża życiorys niezwykłej kobiety. Dziś znanej jako święta Rita. Towarzyszka w najciemniejszych chwilach.

Święta Rita pokazana z ludzkiej perspektywy

„Niewielu z nas dostaje tę drogę, którą sami by sobie wybrali”. Rita miała swoje plany i marzenia, ale zanim udało się jej je spełnić – minęło wiele lat. Wyzwania przyjęła z pokorą. Jej życie było pełne cierpienia i trudnych decyzji. Potrafiła przebaczać, a gdy napotykała trudności, nie rozpaczała. To była kobieta o silnym charakterze. Nie miała łatwego życia. Doświadczyła wielu tragedii, ale nie pielęgnowała w sobie złych uczuć, tylko miłość i dobro.

Rita z Cascii była średniowieczną zakonnicą i stygmatyczką. Zanim wstąpiła do klasztoru, miała rodzinę, którą straciła. Napotkała w życiu wiele trudności. Doświadczyła zdrady, konfliktów, nienawiści, zbrodni, odrzucenia. Zachęcała do pojednania, dialogu i wybaczenia. Odznaczała się niezwykłą łagodnością. Unikała przemocy i gniewu. Inspirowała do utrzymywania dobrych relacji z innymi. Pozostawała zawsze wierna swoim wartościom. „Wolałabym żyć w prostocie, a nawet w ubóstwie, niż w walce o wszystkie bogactwa i zaszczyty świata”.

Cuda, legendy, róże

Rita pod koniec życia ciężko chorowała. Według legendy niedługo przed śmiercią poprosiła krewną o przyniesienie róży z ogrodu. Była mroźna zima. Kwiat kwitł wśród śniegu… Umarła w opinii świętości. Po jej śmierci miały miejsce nadzwyczajne zdarzenia. Została kanonizowana. To „święta od róż”.

Kwiaty te związane są z Ritą na wiele sposobów. Róża jest jej symbolem ze względu na piękno płatków, jak i obecność kolców na łodydze. To znak radości i cierpienia. Życie Rity było burzliwe, ale też wyjątkowe. Kolce są symbolem ludzkiego istnienia pełnego cierpienia i bólu, a kwiat znakiem nadziei na przezwyciężenie trudności.

Mówi się, że nikt nie rozumie lepiej niż ona codziennych trosk i tragedii. Żona, matka, wdowa, zakonnica. Była kobietą głębokiej wiary i odwagi, ale też delikatności, subtelności. Jej wspomnienie obchodzi się 22 dnia każdego miesiąca. Odbywają się specjalne nabożeństwa. Ludzie przynoszą ze sobą do kościołów róże.

Siła przebaczenia i nadziei

Każdy z nas doświadcza w życiu takich chwil, kiedy gaśnie wszelka nadzieja. Mówi się, że wtedy można zwrócić się o pomoc do świętej Rity. To orędowniczka w sprawach trudnych i beznadziejnych, a także patronka kobiet. Rozumie ludzi poranionych przez życie. Przyciąga osoby, które potrzebują duchowego wsparcia. Nie tylko wierzących.

„Niech słowa twoje będą łagodne, a gniew powściągnięty. A kiedy przyjdzie czas próby – bo przychodzi on do każdego domu – pamiętaj, że cierpliwość więcej buduje niż siła”. Wyrazista bohaterka, tło historyczne, kontekst społeczny. Kobieca perspektywa, włoski klimat, duchowość. Powieść Doroty Ponińskiej to coś więcej niż portret kobiety. Książka może zainteresować zarówno miłośników literatury biograficznej, obyczajowej, jak i historycznej.

Fenomen św. Rity to ciekawy temat. Jej postać fascynuje bardzo wielu ludzi. Uczy cierpliwości, przebaczenia, wytrwałości, bycia sobą. A przykładem tego jest właśnie książka Doroty Ponińskiej – pierwsza powieść biograficzna o kobiecie, która została patronką od spraw beznadziejnych.

Tytuł: „Rita z Cascii. Historia kobiety, dla której nie ma rzeczy niemożliwych”

Autor: Dorota Ponińska

Wydawnictwo: Znak

Rok wydania: 2026

*współpraca reklamowa

autor: Urocznica, zdjęcia: mat. pras. wyd., Pexels

Święta Góra Polanowska: wędrówka w głąb ciszy